Landen
Elk land heeft zijn eigen valkuil.
In Wenen de te hoge huur in vooroorlogse panden, in Portugal de prijsstijging, in Polen de bezetting. Wij toetsen per land aan de instanties daar.
Analyse startenDe landen in een oogopslag
Oostenrijk
De grootste vermijdbare kostenpost is de huur, niet de koopprijs. Tienduizenden huurcontracten in vooroorlogse panden liggen boven de wettelijke grens, en bijna niemand rekent na.
Oostenrijk bekijken →Duitsland
De vraagprijs in een advertentie is een onderhandelingspositie, geen waardebepaling. Wie de haalbare prijs niet kent, betaalt de gevraagde.
Duitsland bekijken →Zwitserland
Er zijn nauwelijks nog vrije woningen. Bij elke huurderswissel wordt opnieuw en hoger ingezet. Wie niet op tijd bezwaar maakt, betaalt die verhoging jarenlang mee.
Zwitserland bekijken →Frankrijk
Het energielabel bepaalt hier of een woning nog verhuurd mag worden. Wie een pand met een slecht label koopt, koopt een verhuurverbod met datum.
Frankrijk bekijken →Nederland
Er zijn structureel te weinig woningen. Bij de meeste aankopen wordt boven de vraagprijs geboden. Wie die prijs als marktwaarde ziet, rekent zich stelselmatig rijk.
Nederland bekijken →Italië
Een gebouw kan illegaal gebouwd of fout in het kadaster staan. Dat bepaalt of het koopcontract standhoudt en of de bank financiert.
Italië bekijken →Spanje
Huurders tegen marktprijs geven vaker dan het EU-gemiddelde meer dan 40 procent van hun inkomen uit aan wonen. Bij aankoop vergroten tweecijferige prijsstijgingen het gat.
Spanje bekijken →België
Hier betaalt u twee keer: eerst de hoogste eenmalige aankoopkosten van West-Europa, dan de verplichte renovatie. Een groot deel van de voorraad scoort energetisch slecht.
België bekijken →Verenigd Koninkrijk
Een akkoord bindt hier niet. Tot de contractuitwisseling kan elke partij zonder reden of kosten afhaken. Een kwart tot een derde van de verkopen mislukt.
Verenigd Koninkrijk bekijken →Ierland
Het duurste gebrek staat in geen enkele advertentie: een aanbouw zonder vergunning. Het maakt het huis moeilijk verkoopbaar en financierbaar. De zevenjaarsregel geneest dat niet.
Ierland bekijken →Polen
Woonruimte is schaars en krap. Wie koopt, koopt vaak in een voorraad waarvan de staat en de bezetting niet uit de advertentie blijken.
Polen bekijken →Portugal
De prijzen stijgen sneller dan elders in de EU. Wie op vorig jaar afgaat, rekent zich mis. Wie op de hausse gokt, betaalt de opslag.
Portugal bekijken →Tsjechië
Wat een pand hier bezwaart, staat in het kadaster en niet in de advertentie. Hypotheek, erfdienstbaarheid en executienotitie gaan bij de koop mee over.
Tsjechië bekijken →Slovenië
Wat een woning in Slovenië werkelijk heeft gekost, is openbaar. Wie dat niet opzoekt, onderhandelt als enige blind, tegen iemand die het wel weet.
Slovenië bekijken →Ook zonder eigen pagina
In deze 19 landen krijgt u het rapport vandaag al.
De instanties zijn aangesloten en de toetsing loopt. Wat hier nog ontbreekt, is de uitgebreide pagina over landelijk recht en aankoopkosten. Vul gewoon het adres in.
Geldt in elk EU-land
Het energielabel is geen voetnoot meer.
De herziene EU-richtlijn voor gebouwen moet vóór 29 mei 2026 in nationaal recht zijn omgezet. Het gemiddelde primaire energieverbruik van woongebouwen moet tegen 2030 met 16 procent en tegen 2035 met 20 tot 22 procent dalen. Minstens 55 procent van die besparing moet uit de slechtste gebouwen komen.
Wie vandaag een pand met een zwak label koopt, koopt een voorzienbare renovatieplicht mee.
Bij enkele landen staat hier voorlopig alleen wat uit de officiële bronnen met zekerheid te zeggen valt. Landsrecht, aankoopkosten en huurrecht komen erbij zodra ze onderbouwd zijn. Een verzonnen percentage bij de aankoopkosten zou hier geen schoonheidsfoutje zijn maar een aansprakelijkheidskwestie.